Hȕt sȁit mer, ùnd Ùmwȁltschȕtzer ùnd anderi Fantaschte träumed dervoo, Lùchs, Wolf und Bäär, wo vor Ziite scho bì öis uusgrottet woorde sìnd, seled ì der Schwiiz wìder hȁimisch wëërde. Vom Lùchs, wo ìm weschtliche Tȁil vom Land scho wìder zìmli verbrȁitet ìscht, chönnti mer’s no ȁinigermaasse voorschtele, aber au fȕr dëë sìnd öiseri Gìbiet z dìcht bìsidlet zùm ooni Konflìkt mìt em Vercheer ùnd de Bìwììrtschaftig vom offne Gìbiet zrȁchtzchoo. Fȕr Wolf und Bäär ìscht aber s schwizerisch Alpegìbiet mìt zvìll Vercheerswȁȁg ùnd Sidligen ȕberzoge, das die bì öis chönntid wìder e Hȁimet fìnde.
Zwoor gìts bì öis ì der Gmȁind e Rȁȁje Fluurnȁme, wo ùf Wolf ùnd Bȁȁr zrùgggönd. Die sìnd jo sìcher nȕd ùs der Lùft ggrìffe, hȁnd demnoo au en reaale Hìndergrùnd. Si gönd aber sìcher ùm Joorhùnderti zrùgg ìn e Ziitt, wo di nȍȍcher Ùmgȁbig eerscht eso rìchtig bìsidlet woorden ìscht. Asen ìscht ìm Hüebli, ob der Egliwììs zue ›s Bäärloch‹ e Hööli, won ich mer guet als Bäärewonig fȕr de Wìnter chönnti voorschtele. Daas aber chuum ì de letschte paar Joorhunderte, wo d Wacht Hüebli ȁini von mȁischtbìsidleten ì der Gmȁind gsii ìscht. ›Im Bäär‹ z Laupen ìsches fȕr miich scho schwìriger gsii, e Verbìndig vom Name zù dem Groossraubtier z fìnde. Ganz anderscht ìm Fȁlmis mìt de Wolfsgrueb ùnd em Wölflibode. Hauptsȁchli de Wölflibode mìt de Nagelfluewand ùnd de no hȕt zaalriiche Fùchslȍcher chönnti mer no ìmmer als Wolfsplatz vorschtele. Aber sìcher ase wiit zrùgg, das öisers Gìbiet eerscht ì der Bìsidligzitt dùr öiseri Voorfaare gschtanden ìscht, wo mer der uurschprȕngli Uurwald hȁt aafää mìt Rode und Schwȁnden uurbar mache. Nȁme wie Altrüti, Schtotzrüti, Rütteli, Eggschwȁndi, Hȕttchopf, won ȁigetli Rȕttchopf hȁisse müessti, züüged vo dëre früene Ziit. Sìcher sìnd dȁnn au no Lùchs, Wolf und Bäär bì öis bìhȁimatet gsii.
Es gìt dȁnn aber au no Fluurnȁme wo mer nȕd sìcher chan sȁge, dë Name chùnt jetzt vom Bäär. ›Ramsel‹ cha nȁmli au nùr vom Bäärlauch de Namen ȕberchoo haa, wo doo emool ì groosser Mȁngi gwachsen ìscht. Dëë wììrt jo ìmmer no ì der ȁinen oder andere Mùndaart als ›Rȁmsere‹ bìzȁichnet. Mer sȁit aber, das de Bäärlauch sìcher de Name vom Bäär ȕberchoo hȁt. Dëë hȁt schiints no sim lange Wìnterschlooff e bsùnderi Voorliebi fȕr das Chruut etwìcklet, wìll daas hìlft d Verdauig aarege, ùnd das ìscht no dëre lange Faschteziit sìcher bì dem Raubtier nöötig gsii.
Seigs wie’s well, ì de nȁȁchschte Joore müemer ìm Oberland sìcher no kȁi Angscht ha, eme Wolf oder Bäär ȕber de Wȁȁg z lauffe. De Lùchs aber, ase hȁnds en Huufe Lüüt wele, dëë ìscht doo uusgsetzt woorde. Seb ëër dȁnn au wȕrkli e Bìriicherig vo öisere Fauna brìnge wììrt, schtoot voorläuffig no ùf emen oogschrìbne Blatt. Emene Luchs glaub ich aber nùr im Tierpark Eschebërg ùsse z bìgȁgne, ì der freie Natuur ìscht ër sìcher z schüüch, das er ȁim ȁifach esoo z Gsìcht chönnti choo. Es mag sii, das s Uussetze vom Lùchs bì öis en Ërfolg wììrt, wìll doo jo wenig Schȍȍf ȁifach sich sȁlber ȕberloo am Wȁide sìnd.