Vor der «Alte Chroone» z Wald schtoot en Brùne won preziis de gliich Joorgang hȁt wien iich. Ich hȁ drùm scho lang emool tȁnkt ghaa, mer müessti doch siini Gschìcht echli gnäuer ùnder d Lupe nëë zùm si de Naachwȁlt chöne wiitersgëë! Aber wie? Jetzt hȁni aber juschtemȁnt vor chùùrzem em Emmi Buechme, de Tochter vom eemolige Verwalter vo de Brùnegnosseschaft, ìm Pflȁgzȁntrùm obe mini Gschìcht vo de Walder Doorfbrȕne voorglȁse. Ooni bsùnders noowezfrȍȍge dȁnn aber von ìre d Gschìcht vo sȁbem Brùne z ghöören ȕberchoo.
Ìm 1925i ìscht schiints der alt Brùnetroog ìme so schlȁchte Zueschtand gsii, das nù no öppis Nöis dem Ȕbel hȁt chöne abhȁlffe. Doo heb aber d Brùnegnosseschaft gchlȁmmt ùnd gfùnde, es hebi jo ìm Tanzhoof ùnd ùf der andere Siite bìm Sekschuelhuus no en Brùne, drùm seig ùf em Chìleplatz kȁn Brùne me nöötig. Dë Entschȁid hebi aber den Aaschtössere gaar nȕd passt, ùnd mer hebi bschlosse, ùf ȁigni Chöschten en nöje Brùnetroog lo mache. De Vatter Buechme heb mìt em Schwooger Reinhold Hotz zȁmen e Choschtebìrȁchnig mache loo. Sini Tochter drùfabe mìt ere Lìschte müese de Noochbere noowe, das die hȁnd chönen ìren Aateil ad Chöschte bìschtäätige. Ase hȁnd d Bsitzer vom Rössli ùnd em Schneebëërg wie au de Metzger Hotz ùnd de Gmȁindspresidȁnt Lȁtsch, dȁnn aber au de Jakob Egli-Ȁicher bì de Chìlen ùnd de Buechmen Alfred ì der alte Chroonen ìren Obolus derzue biitrȁit, das wìder en nöje Brùnetroog ùf de Chìleplatz choo ìscht. Massiivi ùnd wackeri Schtȁihaueraarbet ìsches nȕd woorde, aber nach drüüviertel Joorhundert ìscht dë Terrazzobrùne mìt de Schtȁichùglen ùf em Brùneschtock ìmmer no ìme rȁcht guete Zueschtand. Zwoor hȁt mer scho öppen amenen Egge müese en Flìck mache, aber es ìscht jo au nȕd z verwùndere, schtoot er doch hȕt zìmli exponiert ùf em Chìlepaarkplatz! Ase lauft hȕt no ìmmer frìsches Trìnkwasser, es wììrt nù nȕmen eso reeg bìnȕtzt wie doozmool, wo no em Reinhold Hotz sini Metzger chesselwiis ìs Schlachthuus hìnders Rössli abegholt hȁnd. Dȁnn hȁt au ìmmer s Hotel Rössli am Brùne Wasser gholt, wìll’s doo jo ȁinewȁȁg graatis zùr Röören uus gloffen ìscht! Wääret em zwȁite Wȁltchrieg, wȁnn Iiquartierig gsii ìscht, hȁnd doo dȁnn aber d Trängsoldaate vom Schtall ì de Rösslischüür ìri Ross ad Trȁnki gfüert. Ùnd iich hȁn ìmmer wieder Freud, das ìm Walderdorf no eso vìll Brȕnen ìm Bìtrììb sìnd, wo jo ȁigetli mee Chöschten als Nùtzen abwërffed!