Scho ì ganz jùnge Joore bìni mȁngmool mìt Vatter ùnd Götti oder anderem Bsuech, vìll au mìt Fëriechìnd ìm Moomìlchgùbel hìne gsii. Vo Hȁimen uus echli mee as e Halbschtùnd, a öiserem Wald ìm Nöiwȁȁg verbii, hȁt das vìllmools no en Sùndigvormìttagsuusflùùg ggëë, bìs d Mueter de Zmìttag gchochet ghaa hȁt. De Wȁȁg vo der Nöiwȁȁgschtrooss vom Chalberwȁidrous aa deraab ìsch zwoor Aafangs Driissger Joor schlȁcht ùnderhalte gsii, ùnd näume hȁt mer müesen emen ùmgheite Tȁnndli noowen ȕberechlȁdere. Au ìn ȁigetliche Hesserous ie, won die Hööli drìnìne glȁȁgen ìsch, hȁts nȕd vìll mee als en Wìldwȁchsel ghaa. Nie wäär de Vatter eme Nomittaag doo hìndere ggange; wìll mer dȁnn nȕd ooni Latëërne hetti chönen ìd Hööli ie, ùnd dȁnn hȁts no de Zwölfe sìcher ekȁi Rȁȁgeböge me ggëë vom Wasserfall. Ì der Galerii ob der Hööli hȁts dùr ali Joor dùùr Tachsen oder Fȕchs ghaa ìme Bou, wo zwȕschet zwee Nagelfluemöcke ieggangen ìscht. Em Egge vorne, wo mer gȁgem Gùbel ie abgschwȁnkt ìscht, hȁts doozmool en groosse Fraueschüelistock ggëë, ùnd ùf der Oschtsiite vom Rous sìnd vìll Mȁieriisli gwachse. Au hȁts no verschìdeni Palmebäum ùme ghaa, won ìm Schpootherbscht mìt de roote Beeri e schööns Aaluege gsii sìnd. Mìr hȁnd ìmmer öppe Lüüt bejnis ghaa, won Angscht ghaa hȁnd ìd Hööli iezchoo. De Vatter hȁt zwoor mȁischtens mìt ìrged eme Voorwand oder mìt öis Goofen als Voorbild die Bsuecher gliich wenigschtens e paar Meter ùnder de Felsen iebbroocht, ùnd dȁnn ìsches jo ùf ȁimool ȁ nȕme schwëër gsii wiiter z goo, wìll si s Aug glii as Tùnkel gwönt hȁt, ùnd au öppe di alt Saag vom Gùbel ùfs Tapeet choo ìscht. No em Bsuech vo de Hööli ìsch mer mȁischtens a di vorder Tööss abe, ùnd dȁnn d Töösshalden uuf gloffe. Nù wȁmmer ganz früe draa gsii ìscht ùnd d Fraueschüeli bblüet hȁnd, hȁt mer der Ùmwȁȁg ȕber de Hȁȁggigùbel gnoo ùnd ìscht dȁnn nochane s Choot deruus ìn Maarchschtȁi fȕre choo. De Wȁȁg det ue ìscht schpȍȍter abgrȕtscht, ùnd mer hȁt nù no müesam chönen ìd Holzerhȕtten ùnder em Pooeggli uechlȁdere. Au sìnd mee ùnd mee d Fraueschüeli, wo mer ìscht go luege, uusgstorbe. An öppis ma mi no guet erìnnere, won i glaub sìd 40 Joore nȕme gsee hȁn ì der Tööss mìt de vìle Siitebȁchli. Gröppe hȁts amig ìn ruige Gȕmpen ìne ggëë, e chliini Fischaart mìt eme groosse Chopf, sùscht ìsch nȕd vìll me draa gsii als Siite- Rùgge- Buuch- ùnd Schwanzflosse. Die Fìschli sìnd eso guet em Bachbett aapasst gsii, das mer’s mȁngmool fascht nȕd gsee hȁt, vor’s schwupp ùnder de Schtȁi verschwùnde sìnd. Es hȁt emool ghȁisse, de Moomìlchgùbel seig zȁmegheit, mer chönn nȕmen ìd Hööli ie. Die guete [ 53 ] Mane hȁnd sogaar en ganze Nomittaag gschuflet ùnd bbìcklet, sìnd aber halt ìm vordere Nöiwȁȁgrous zwee Bȁch z wiit vorne gsii. Ìm gliiche Hesserous, won de Moomìlchgùbel der ùnderscht ùnd de grööscht Wasserfall hȁt, ìsch es früener ob em Nöiwȁȁg en ȁnge Graben uuf ggange, wo’s ùf beed Siiten ùf de Felsbȁndli obe Fraueschüeli z bìwùndere ggëë hȁt. Es wäär ȁ niemertem iigfale do deruuf z chlȁdere, wo nȕd gwȕsst hȁt, was en do oben erwartet. I ha vom Hesse Schaagg ìm Hìndergaden ȁnen emool ghöört, das er ìn früenere Jooren ìmmer det hìndere ìscht siim Babettli go en Schtruuss Fraueschüeli hole, scho wìll’s no ùf Hessebode gwachse sìnd, wo sin Vatter ùm Aafang Sìbezger Joor ìm letschte Joorhùndert verloo hȁt. De Schaagg ìscht aber ȁigetli bìs as Lȁȁbesȁnd no mìt dem scho lang mìt Wald aagsetzte Flȁcken Ëërde verbùnde gsii ùnd hȁt au no ìmmer Erìnnerige vo früener verzelt.
[ 54 ]