Es goot en ȁige chüele Lùft
ùf zmool em Oobig scho.
Ùs all dem ȁige hëërbe Dùft
gschpüürsch, de Hërbscht ìsch doo.
Es ìsch ùf ȁimool schtìle,
ìm Wald kȁn Vogel sìngt,
nù s Bȁchli ghöört mer rȕne
und hööch ìm Baum de Wìnd.
S Lȕftli schpìlt ìn hööche Bäum,
und s ȕbernȁnd ȁim sacht
fascht vergȁsse Sùmmerträum,
won ȁim hȁnd glȕckli gmacht.
Ìm Hëërze wììrts au rüebig,
s ìsch mȁngi Weemuet drìnn.
Goot mȁng vergȁsses Liedli
mììr wìder dùr de Sìnn.