Der Albërt Jäger ìscht mȁngs Joor ìm Schpiegelbërg am Bachtel ȁne ùnd schpȍȍter bìm Elias Roth ìm Geer hìne Chnȁcht gsii. Won ëër ìs Geer cho ìscht, ìsch er scho sȁchzgi woorde. Mìr hȁnd ìmmer gmȁint, ëër seig en Rhiitaaler vo Diepoldsau, hȁnd dȁnn aber vo ìmm vernoo, das ëër als Ööschtriicher sich deet hȁt lo iibȕrgere. Vom Nüünedriissgi bìs ìm Föifefȕfzgi hȁt der Albërt bì öiserem Noochber ì de Geeralp gschaffet. Ìn Erìnnerig bblìbe ìsch mer, wie guet de Jeger hȁt chöne sini Sȁgisse tȁngele. Wȁnn’s niemertem me hȁt wele haue, bìm s Oortheu a de Geerhalden obe määje, dem scho rȁcht alte Maa ìscht d Sȁgisse no ìmmer schnìtzig gsii. Joo nȕd hȁt öpper der Albërt müese hetze bìm Schaffe. Doo hȁt er dȁnn scho ›fùchstüüfelswìld‹ chöne wëërden ùnd hȁssigi Schprȕch usegloo. Öppe vo ›jùnge Galööri, won au emool elter wëërded‹ ùnd Äändlis mee. Sùscht ìscht s Noochbers Chnȁcht zfrìde gsii, wȁnn er sis obligaat Schnȁpsli em Moorge vor de Maad ùnd zwȕschetuus ìn Kafi ghaa hȁt. Wo dȁnn s Rothen ìm Föifefȕfzgi ìs ùnder Toggebùrg ȕbere zȕglet sìnd, ìscht der Albërt Jeger, mìt 76 Jooren ùf em Pùggel, no zùm Schaaggeköbi ȕbere zȕglet. Deet hȁt ëër no nüün Joor em Köbi ghùlffe Puure, bìs dëë sis Hȁime verchauft hȁt ùnd ìs vorder Fȁlmis fȕre zogen ìscht. Doo ìscht der Albërt ìs Rhiitel zrùgg ùf Diepoldsau ìs Altershȁim zogen ùnd hȁt deert au no de Nüünzgischt Gìbùùrtstag chöne fiire. Am 11. Novȁmber persee, nȕd am 12., wies ì siine Papiire gschtanden ìscht. Doo derzue hȁt mìr der Albërt emool de gnaui Sachverhalt verzelt: «Won iich gìboore woorde bin, am 11. Novȁmber ìm Nüünesìbezgi, hetti miin Vatter selen ìs Doorf, ùf Diepoldsau ie, go en Soon Martin Jäger lo ìs Buech iitrȁȁge.» Schiints heigs aber de sȁb Tag nȕme bìs ìs Ziviil glanget, dë Bueb seig halt ì jeder Wììrtschaft ùnderwȁgs riichli gfiiret ùnd ›verschwelt‹ woorde. Bìs em nȍȍchschte Tag dȁnn de Gang zùm Ziviilschtȁnder ggroote sei, ìsch es nȕme Martini gsii ùnd de Name wo d Mueter gërn ghaa het vergȁsse. «Eso ghȁisst jetz halt de Jeger Albert, ùnd hȁt no em Gìbùùrts-Schii am 12. Novȁmber Gìbùùrtstaag!» Z Trotz hȁt aber der Albërt dùr ali Joor dùre siin Gìbùùrtstag z Martini gfiiret. Ì den eerschte Joore vom Geer uus no ìm Reschterant Hofmen ìm Hüebli, won ëër zȁme mìt em Wagnergsell Schtehli ùs de Tüüfi en Aard Schtammgascht gsii ìscht.
Der Albërt Jäger ìscht en ȁimooligi Uusgoob vome Puurechnȁcht gsii. Oovergȁsse sìnd siini bìssige Schprȕch, won ëër öppen usegloo hȁt. Es hȁt amel no glii ghȁisse: «I verschloo der d Schnorelȍcher!», au wȁnn’s mȁngmool gaar nȕd so wiit hëër gsii ìscht mìt de Mȁinigsverschìdehȁite. Aber mìt de Joore hȁt er der Alkohool au [ 39 ] nȕmen eso guet vertrȁit, ùnd glii ìscht dȁnn halt der Albërt echli gìftig woorde. Tȁil Gescht hȁnd aber nù druuf gwaartet, wìder emool hëërzhaft chöne lache ob s Jegers Schprȕch. D Ziit goot ùme, d Jȍȍrli verbii. Mȁnge won es chùùrzes oder lengers Wȁȁgschtùck mìt is ggangen ìscht, ìscht nȕme doo. Doch eso es Originaal wie der Albërt bliibt no lang ì der Erìnnerig.
[ 40 ]