Öiseri Schtùnde vergönd,
ìri Zit ìsch verbii,
seb’s nù mönd
rȁcht verwërchet sii.
Oobig ùnd Moorge
folged so gschwìnd,
Chùmmer ùnd Soorge
verblooset de Wìnd.
Blueme verwelked
scho em näächschte Taag,
was au ìmmer mag
sii ìre Sìnn,
sii wëërded vergȁsse!
Au was iich bin,
e schwachs Wȁse,
wììrt au emool
gaar nȕme sii,
ȁifach vergoo
wie Bluemen ùnd Graas.
Froog nȕd dernoo
fȕr waas dȁnn daas?
S Wëërde bìrgt scho
s Vergoo ì siich,
es ìscht halt esoo
fȕr diich ùnd miich.
[ 44 ]