Scho vor min Uurgrosvatter s Ghȁischt gchauft hȁt, ìscht d Ghȁischtwȁid siis Ȁigetum gsii. Scho am 28. Juli 1851 hȁt siin Vatter das Land wo vorhër eme Ruedi Schöneberger ì der Oo ghöört hȁt, zù siiner halbe Behuusig ìm Schȁnkel ȁne derzue gchauft. Dervoo gìts der alt Trȁnkiwȁȁg, wo zwoor tȁilwiis iiteckt no ìmmer aazȁiget, das doo mìt Vee ìn Bach zùm Trȁnke ggange woorden ìscht. Das Schüürli hȁnd de Vatter ùnd iich ìn Fȕfzgerjooren abbroche. Derbii hȁmmer feschtgschtelt, das ùf dem Platz scho sìd langer Ziit es Gìbäu gschtanden ìscht, zwoor nȕd eso grooss, aber gliich scho mìt eme Fùndamȁnt ùs Fȁldschtȁine. Lȁider, wetti sȁge, gìts ekȁi Foti me vom alte Schüürli. Aber ì der Erìnnerig ìsches ì vìler Hiisìcht bblìbe. Esoo hȁmmer doùne mȁngs Joor Ìltis (Schtìnkmaarder) ùf em Heuschtock ghaa. Die hȁnd em Name ›Schtìnkmaarder‹ ali Eer gmacht ùnd en Teil vom Fueter wërtlos gmacht mìt ìrem Gschtank. Vom Oberholzfüürweijer ȁnedùre hȁnds tooti Frösch ùnd Chrotte dohëre gschlȁikt. Dezue Müüs ùs der Wìsen ùnd au öppen en Sìngvogel. Mìt dene Viicher hȁnds amel de Heuschtock schtìnkig gmacht. Ùnder em alte Tȁnn hȁts solang si miin Grosvatter hȁt mögen erìnneren ìmmer e Tachsefamìlie ghaa, regelmäässig sìnd doo Jùngi uufzoge woorde. Aber au no en andere, fȕr öis Chìnd böösere, ìscht doo mȁischt z Huus gsii. En Nachteuel (Uhu) hȁt voornȁmli ìm Wìnter ìm tùnklen Eggen ob em Tȁnn siis Schtandquartier ghaa. Mìt siim Rüeffe hȁt ëër öis z Nacht notüürli en rȁchte Reschpȁkt iigjagt. Derzue sìnd aber ìmmer au Sìbeschlȍȍfer ì der alte Schtooretrùcken a de hìndere Wand dehȁime gsii.
Mȁngs Joor hȁts doùnen au Hornuusen ìme groosse Nȁscht a de Wand obe ghaa. Ȁigetli hetti mer die aber als Ìmker müese vertriibe. De Vatter hȁt aber deertdùren ìmmer siini ȁige Wȁltaaschauig ghaa. Sȁlte heig ëër gsee, das e Hornuus es gsùnds Biili gholt heb. Aber ìmmer di toote vor de Flùglȍchere, dermìt hȁnds dȁnn ìri Bruet gfueteret. Esoo sìnd die groosse Brùmmer bì öis ee gschȕtzt woorden ùnd sȁlten ìscht öpper von ȁinere gschtoche woorde. A de Sùnewand vom Ghȁischtschüürli sìnd no Fluglöcher vo den alte Biilichöörb vo öiserne Voorfaare gsii. Schpȍȍter hȁt dȁnn der Uurgrosvatter bìm Ghȁischthuus oben es Hüüsli defȕȕr bbouen ùnd mìt de Ziit dȁnn ì de nöi uufchoone Schwizerchȁschte gìmkeret.
Nȕd vergȁsse mȍchti aber d Schpalierbäum wo’s am Ghȁischtwȁidschüürli ghaa hȁt. Ùf de Weschtsiiten en groosse Barȕngelbaum (Barillen) ùnd denȁȁbet ȁine mìt wȁltsche Zwȁtschge. A de Süüdwand en Öpfelbaum mìt ›Königliche Jubiläumsöpfel‹ ùnd denȁbet en Pfìrsichbaum. Dëë hȁt d Schwöschter vom Vatter, d Roosa, ùs eme Schtȁi zoge, vome Pfìrsich wo sii vo ìrer Frȕndin Anna Elmer ìm Doorf ùne gschȁnkt ȕberchoo hȁt. [ 49 ] Lȁider sìnd aber die Frȕcht nù ìme ganz guete Sùmmer riiff woorde. Hȕt wùùrd mer aber sȁge, dë Baum hebi Nekteriine draa. Das es a dem Schüürli ìm Auguscht ùnd Septȁmber riiffi Frȕcht hȁt, hȁnd aber au d Oberhölzlerbuebe gwȕsst. De Vatter hȁt doo aber ìmmer öppen es Aug zuetrùckt. Mer hät jo ìn mȁischte Joore voorigs Obscht ghaa, ùnd au de Glùscht vo de Juged bìgrìffe. I bsìnn mi aber an e Chìlbi, won bìm Hȁichoo dùr d Wȁid uuf es paar Buebe de ›Fìnkeschtrììch‹ quëër ȕber d Wìsen ìs Habeggers ȕbere gnoo hȁnd.
Mȁischtens ìm Schpoothërbscht sìnd öiseri Chüe es Ziitli do ùnen ìm Schtall gsii. Esoo hȁts bìm Uusloo weniger Souoornig gëë d Wìsen aab. Es ìscht aber sìd’s ì der obere Schüür elȁktrìsches Liecht ghaa hȁt, müesaam woorde. Mer ìscht sich nȕmen as Petrolliecht gwönt gsii ùnd au nȕmen an ȁnge, nìdere Schtall. Dezue ìscht de Hȕttewȁȁg au vìll wiiters gsii. Was mer no bblìben ìscht vo dem alte Schüürli ì de Ghȁischtwȁid ùne; e schööns handgschmìdets Tȁnntoorschloss ùnd vìli Erìnnerigen an e fëërni Jugedziit!
[ 50 ]