Vor Joore hȁni no a mȁngem Waldrand oder ame Haselhaag Lërcheschporn gfùnde. Dë blüet früe ìm Früelig ùnd hȁt scho ì der eerschte Helfti Mai Soome, verschwìndt dȁnn aber ùf ȁimool wie vìli anderi Chnolepflȁnzli au. De Lërcheschporn ìscht dȁnn mìt de Joore fascht ganz verschwùnde, werùm, chönnti mìt em beschte Wìlen au nȕd sȁge. Do hȁni aber, won ich bìm ene Nöibou d Hëërdhüüffe nach Ruderaalpflanzen abgsuecht hȁ, d Entdeckig gmacht, as doo ales grüen woorden ìscht vo Lërcheschporn. Ich hȁ dȁnn eso es Pflȁnzli uusggraben ùnd gmërkt, das ìscht jo hoole Lërcheschporn. Jetzt sìnd aber die Hëërdhüüffe wȁg den Ùmgȁbigsaarbete, scho vor de Soome won ich gern gholt hetti riiff woorden ìscht, uusggebnet woorde, ùnd ich hȁ bei mer sȁlber tȁnkt: »Wie schaad, jetzt ìscht ales fȕr ìmmer verschwùnde!« Aber ohȁ, doo hȁni mich jetzt scho böös tosche ghaa! Scho nach e paar Joore hȁts nȁmli ùm di ganz Lìgeschaft ùmen ìm Früelig di roote Blueme vom Lërcheschporn ggëë, hauptsȁchli ùnder de pflanzete Schtuden ùnd ùm en Fìndlig ùme.
Ich hȁn dȁnn gfrooget ùm es Hȁmpfeli Soomen ùnd dëë a verschìdene gȕnschtige Schtandöörter gsääjet. Zeerscht dȁnn aber zwȁi Joor gglaubt, das seig en Flopp gsii, aber hȕt hȁts wìder an e paar Orte blüjede Lërcheschporn, wo zù de Pfanzegruppen Ërdrauch ghöört. Siin Name hȁt er vom Schpore, won a jedem Ȁinzelblüetli de Charakter gìt, d Farb ìscht vo wiiss bìs fascht flȁischroot ì vìlen Abschtuuffige. De Soome, won ìme Schöötli ìne riifnet, hȁt nȁbet em rùnde schwarze Chȕgeli es wiisses Aahȁngsel won uusgseet wien es Wȕrmli, das hȁt drìnn süesse Pflanzesaft ùnd wììrt vo de Hambìtzgi ìn ìri Nȁschter trȁit ùnd derbei notüürli ìm chliinen Ùmchrȁis au de Soome verbrȁitet.
Ùnd mììr! Bliibt s Schtuune, wien öiseri Natuur vom Schöpfer vìlfeltig gmacht woorden ìscht.