Öppe vo 1904 bìs zùm erschte Wȁltchrieg ìscht ìm hìnderschte Hüüsli ìm Hìndergade ȁnen e Famìlie Schtìfel dihȁime gsii. Dȁnn sìnds wìder ùf Uschter abe zȕglet. Die Schtìfel sìnd giboorni ›Grȕtzi‹ gsii, wo wie miin Vatter gsȁit hȁt, mìt gaar allem, wo em Tüüfel ab em Chare gheit ìscht, ghandlet hȁnd. Esoo hȁt de Heiri Schtìfel an eren alte Schüürwand en Schauchaschte ghaa, won nȁbet alte Wöög ùnd altem Gschììr au alti Büecher ùnd alt Bible fȁil gsii sìnd. Mer hȁt emool verzelt: «Es hȁt en bìkannte woolhabede Riiter sis Ross müesen abtue, ùnd wȁnn mögli näumen ùf der Hööchi ùnder eme Baum lo vergrabe.» De Hȁiri heb dë Fall ȕbernoo ùnd am Waldrand e Grueb uusghobe. Zùm Metzger, wo das Riitross ìscht cho tööde, heb ëër gsȁit: «Lömmer em doch s Bluet use, es ìscht dȁnn schnȁller tood!» Wo dȁnn Dë Gaul ìm Loch glȁȁge ìscht, ooni Vorderfüess, die hȁt de Metzger em Uuftraggäber als Aadȁnke müese brìnge, hejgs ghȁisse: «Ich tecke scho sȁlber zue, du wiirscht au no sùscht Aarbet haa!» Ase hȁts dȁnn schiints glich ›Hüblȁtzli‹ ùnd ›Büüftegg‹ ggää vù dem Rössli. Druuf heb en Schpassvogel ìm Aazȁiger es Ìnseraat iirucke loo: «Zù verkaufen! Grubengelagertes Pferdefleisch. Bei H. Stiefel, Uster.» Dëëwȁȁg ìscht halt die Gschìcht uufgfloge, ùnd de Hȁiri heb nȕd nù e Puess, nȁi au no es Inseraat ìm Aazȁiger müese bìrappe.
[ 29 ]