Won ìm Föifezwȁnzgi, am 25. Februar, s Kuurhuus ùf der Schȁidegg abbrȁnnt ìscht, hebi en schtarche Föönen ìs Füür bbloose. Dë Gaschthoof, 1889 bboue, ìscht ùf alte Fotenen als Kuurhuus bìzȁichnet ùnd ìscht doo bìs ùf d Grùndmuure abebbrȁnnt. Miin Vatter hȁt amel verzelt, de Fööne hebi a de nöje Ghȁischtschüür en Huuffe Ziegel abteckt ghaa. Won ëër dȁnn am nöiji Ieflìcke gsii seig, heb mer vo der ùndere Schȁidegg hëër ghöört «Füürio» rüeffe. Drùfabe seig de Vatter vom Tach abe, gȁges Geer zue gloffe, won er dȁnn au ìd Schȁidegg ue gsee hȁt. Vom groosse Bëërghuus hebi mer doo scho nù no Füür, Rauch ùnd Qualm gsee. Eso schnȁll sei de Ghȁischt Hërmi no nie ìd Schȁidegg ue grȁnnt. De Föönschtùrm heb ȁim rìchtig de Hoger uuf trȁit. Vo aller Faarhaab ùnd em Ìnvȁntaar seig wenig grettet woorde. Deet, wo früener de Tanzsaal gsii sei, hebs vome Gȕlewagen ùnd zwee Lȁiterewȁge, wo deet iigschtelt gsii sìnd, nù no di isige Bschlääg ùnder em Schùtt ùne ghaa. Ì der Wììrtschaft sȁlber sejed Flȁsche, Gleser ùnd Gschììr nù no es Hüüffeli Schëërbe gsii. Was mìr aber vùm Verzele no fescht ìn Erìnnerig ischt: ber di ganz Wìsen ue, bìs ìd Brandegg hìndere, hebed di ìm Hërbscht aaglȁite Mìschtschöleli bbrȁnnt, oder ȁmel no groche. Mer hebi Lüüt vo der Füürweer an Waldrand ue gschìckt, zùm alefalls en Waldbrand ìm Etschtoo chöne lösche.
Wie ìscht das Schadefȕȕr doo oben etschtande? Mer hȁt no ìn Driissger Joore verschìdni Wersioone ghöört. Ȁimool schiint sìcher z sii, das de Brand vome Aaböili hëër, wo mer de Söi gchochet hȁt drìnn, vom Föönen ì chùùrzer Ziit ȕbers ganz Bëërghuus verbrȁitet woorden ìscht. Eb’s schtìmmt, das öpper bì dëre Chocherei e Schnapsflȁsche hȁt lo gheje, wo verschlaage Füür gfange hȁt, liit ìm Tùnkle. Mer hȁt amig schier hìnder vorghaltner Hand verzelt, es seiged zwȁi vo de Bìwoneren eso bsoffe – oder vom Gschee schockiert gsii – das’s em Schtatthalter Hottiger chuum me hebed chöne Bschȁid gëë. Nù eso Uussaage sìnd notüürli ìmmer echli mìt Voorsìcht aazlose. Schpìled doch ìmmer au ùnderschweligi Aanigen oder früeneri Erlȁbnis bì de Bìuurtȁilig vom Gschee e Role.
Item die Bouruiinen ìscht samt den ùmlìgeden Alpwȁiden ùnd Wȁldere vo der Alpgnosseschaft Schȁidegg fȕr 89000 Franke gchauft woorde, no eren Ȁxtra-Abmachig heb d Etschedigùng vo der Brandassekuranz müesen as Brȁndles wiitersggëë wëërde. Mer hȁt dȁnn wìder uufbboue, nöi aber Huus ùnd Schüür trȁnnt, derzue vìll weniger grooss as früener. Ì de hȁimelige Wììrtsschtùbe sìnd Schprȕch vom Alfred [ 56 ] Huggeberger a di bruune Tìlibalke gmoolet woorde. ›Wer stets in Treuen schafft sein Sach, darf stolz sein auf sein Haus und Dach – Es lebt kein Fürst so hoch im Land, er nährt sich durch des Bauern Hand.‹ ìscht ȁine dervoo. S ùsseri Bìld ìscht dùr en Schìndleschìrm rȁcht wȁtterfescht ùnd ùrchig woorde. Alls ì Allem e frȕntlis Huus, wo mìt helle Fȁischtere wiit ȕbers Oberland, bìs ìd Schneebëërg uselueget. No ìmmer ìscht d Wììrtschaft vo de Noochkome vo de Famìlie Schteuble gfüert, won ìm Sȁchsezwȁnzgi ùs em Ìnnerrhoodischen ì das nöi Huus ùf em Bëërg iizogen ìscht. Nù ìscht mìt de Jooren au doo obe mìt em Vercheersuufchoo de Bìtrììb ìmmer uufwȁndiger ùnd schtruuber woorde. Esoo ìschs ene z gùne, hȕt zwee Tag ì de Wùche gschlosse z haa.
[ 57 ]