Bis öppen ùms 1950i ùmen ìsch bì öis ali Joor en gschtudierten Ùmelauffi, oder anderschtùme gsȁit «en ganz en gschiide Chùndi» verbiichoo. Au hȁt ëër ìm Ghȁischt zù verschìdne Moole ghùlffe Heuen oder au e Wùche lang Chriis hacken oder schitte. A sis eerscht Gaschtschpììl cha mi nù no erìnnere, wìll si de Theo Schtrëëler doo eso rȕppelhaft bìnoo hȁt, das es mììr als vierjȍȍrige schiinbaar en rȁchte Schrȁcken iigjagt hȁt. De Schtrëëler hȁt doo no bì de Groselteren ìm Ghȁischt, fȕr ìnn langi zȁȁ Taag, Chriisbùùrdene gmacht ghaa ùnd hȁt jetz, wie daas bìn ìmm üepli gsii ìscht, zmool ›s Hȁlli‹ ȕberchoo. Bìm Znachtȁsse hȁt ër erchläärt, er mües em andere Moorge wiiters, es seig wȁg öppis, won ëër drìnged z erledige heb. D Grosmueter Albertine hȁt dȁnn fascht de hìnderscht Rappe mȕse zȁmesueche, fȕr de Loo z zaale, wìll de Schtrëëler jo chuum mee as e paar Rappe ghaa hett zùm Usegëë. Item, daas hȁt dȁnn halt es Hȁmpfeli Mȕnz ggëë. De Chriishacker ìscht, nȕd wìll siin Loo nȕd gschtìmmt hett, nȁi, wȁg em chliine Mȕnz, won em d Grosmueter ggëë hȁt, verùckt woorde, hȁts gnoo ùnd päng ùnder de Chouschbank ùnd de grooss Chachelofen ùndere grüert. Mich hȁt mer dȁnn ùndere gschìckt zùm dë Bȁttel zȁmelȁȁse. Ich wȁiss nȕd rȁcht worùm, aber i han als Chlii ìmmer Schìss ghaa, näume, wo’s ȁng gsii ìsch, dùrezschlüüffe. De Vatter hȁt ȁmel mìt de Tȁschepfùnzle müese zȕnde, bìs i’s ȁntli gwooget hȁn. Öppe bìs a 40 Rappe hȁni’s dȁnn ȁ gfùnde, s ander ìscht woorschiindli zwȕschet de Schpȁlt ìm Bode verlooreggange. Em andere Moorgen ìsch dȁnn de ›schöön Theo‹ reumüetig ùnd froo gsii, das ëër wenigschtens mìt Mȕnz ìm Sack wìder siini raschtloosi Walz hȁt chönen ùnder d Füess nëë. Uufgwachse ìscht de Theo Schtrëëler ìm Schtȁȁg hìne, wo si Mueter en Laade ghaa heig. Dë Pùùrscht ìscht ìmmer inteligȁnt gsii, aber au iitel, hȁt no der Sekundaarschuel e Handelsschuel gmacht, aber dȁnn schiints schpȍȍter de Mueter ìres ganz Gȁlt dùretoo. Mer cha nȕd emool sȁȁge, ër seig en Sȕffel woorde, aber wȁnn er Gȁlt ghaa hȁt, hȁts ȁifach wìder müese fùrt, andere zaale oder sùscht vertùmme, s hȁt, wie mer eso sȁit, bìn ìmm ȁifach kȁis Verwiile ghaa, gìnau esoo, wien au ëër sȁlber en ooschteete Bȕrger ùnd as Originaal sìcher wiit ùme bìkannt ›de schöön Theodor‹ gsii ìscht.
[ 23 ]