Chȕrzer wëërded d Tage,
defȕȕr de Schatte lang.
Muesch mer drob nȕd chlage,
s wëërd ȁim ìm Hëërz so bang.
Muescht halt vom letschte Sùmmer
es Schtȕckli mìt der nëë,
dȁnn wììrt si au diin Chùmmer
vome sȁlber dȁnn ergëë.
Zȕnd halt emool e Cheerzen aa
bìm Zmoorgenȁsse scho,
das’d ase chascht es Liechtli haa,
wo dini Soorge loot vergoo.
Ùnd freu di, wȁnn’s en helle Taag
dezwȕschet emool gìt.
Gang usen ùnd vergìss dii Chlaag,
ùnd gseescht, ich chùme mìt!