Ich han gsääit ì früene Taage mi bbangt ùnd gsoorgt ì chüeler Nacht, doch nȕd Chùmmer ùnd nȕd Chlaage hȁt mer Freude bbroocht. I bì mìt chùmmervollem Hëërze zùr Sùmmerziit de Fȁlder noo, ha d Hȁlm gsee wachse – schlanki Cheerze! Oo mag doch nù kȁis Wȁtter choo! I ha d Hand ȕber d Auge ghaa und hȁn...