Doo, won i vor vìllne Joore ȁinsam ùnd verloo gsii bi, ziets mi gar zù vìle Moole an es ruhigs Plȁtzli hii. Ha lang gloset det am Wasser, was de Bach z verzele wȁiss. Das es kȁis Wȁnn ùnd au kȁis Aber gìt ùf öisere Lȁȁbesrȁis. Ùnd es ìscht e wùndersaami ȁigni Schtìlli ùf mi choo....