De Fööne ruuscht siis Moorgelied hööch ìn Tanen obe, nȕd ȁis Wȕlchli drȕber ziet, frìdli chùnt de Sùneschii zoge. Ruet ùf Gìpfel – ùf de Schtȁme waarm ùnd liebli mìt siim Schtraal. Verwiilet doo ùnd au deert ȁne tuusigfeltig – wùnderbaar! Zwȕschet Schtamm ùnd Eschten ìne glȁnzt en Hìmmel tùnkelbloo, das i wȁg em Luege...