Hȁn emool vor vìllne Joore nȕme gwȕsst wo uus ùnd ii. Hȁn gaar vìll ùfs Mool verloore, s ìscht mer nȕmm ùms Lȁȁbe gsii. Doch nȕd lang, ich wȁiss gìnau, hȁni s Doosii tùnkel gsee, wo de nȍȍchschti Moorge graut, tȁnked, ìscht das Wùnder gschee. I hȁn gschpüürt, as doo en Andere ȕber alem Wȁltgschee schtoot,...