Ich mag mi, wȁnn ich wiit zrùggtȁnke, draa erìnnere, das ì de Famìlien ìmmer wȁmmer ìscht go lauffen ùnd derbii dùr tìck ùnd dȕnn, das hȁisst, dùr de Wald ùnd d Schtuude gloffen ìscht, nùr ȁine vo öis en Holzbock hȁibbroocht hȁt, nȁmli de Vatter. Es ìscht gsii, wie wȁnn die choge Plooggȁischter an ìmm...