Bìn dùr de Hërbschtwald gloffe, dùr tüüfs bruuns Laub, ùnd hȁ’s ase rȁcht gnosse, das ales wììrt zù Hëërd ùnd Schtaub. S Joor hȁt sich jetze gfùnde am Ȁnd vo siiner Ziit. Es chönd zwoor tùnkli Schtùnde, d Sunn tüüff em Hìmmel bliibt. Doch obsi goots bald wìder no gaar nȕd langer Ziit. Ìn Chnöschpli vo Baum...