Min Vatter hȁt amel verzelt: «De Föörschter Bërt ùnd iich hȁnd ì der eerschte Sek ì der Wȁberegg vornen ùf em Hȁiwȁȁg ùs der Schuel e Rìngelnattere gfange, hȁignoo ùnd am näächschte Taag ìnere Schueschachtle mìt ìd Schuel gnoo!» Ìre Leerer Fritz Wydler heb dȁnn ërchläärt: «Das doo ìscht e ganz harmloosi Schlange, wo hauptsȁchli vo Müüs, aber au öppe vome Fìsch, Frosch oder Molch sich ernäärt ùnd ì Laub- oder Mìschthüüffe sini Ȁier ablȁit!» Wȁnn aber d Schlange de Chopf glùpft hebi ùnd zȕnglet dezue, seig de Leerer jedesmool en Schrìtt hìnderschi ggange. Das hȁt dȁnn aber schiints die zwee Fȁlmisser Buebe mee as nù lùschtig tùnkt. Die Rìngelnatteren ìscht dȁnn lȁider als Aaschauigspräparaat ìme Glaas ìm Schprìt ìne ggȁndet.
Ich hȁn dùr ali Joor dùre glȁgetli wìder emool e Rìngelnatteren aatroffe, ùnd daas ìmmer ì de Nȍȍchi vom Wasser. Asen ì der Wȁberegg, bìm Schtampfwejer und bì dem ìm Hìndererli. Jetz hȁt sich aber schiints amene schööne Taag e Schlang ìd Tüüffi ufe verìrrt ùnd hȁt deet ì der Schtùbe s Hùldi rȁcht ìd Sȁtz gjagt. Sii seig dȁnn ùf de Bank ue gflöchnet ùnd hebi probiert, mììr aazlüüte, wìll si tȁnkt heb: «De Hermann wȕssi em eenschte, was jetz z mache seig!» Lȁider ìscht aber bìn öis niemert dihȁime gsii! Die Nattere seig aber dȁnn freiwìlig wìder zùm Huus uus ùnd gȁgem Bach abe verschwùnde. Ich hȁn dȁnn ì der Folg ìmmer öppen au bìm nasse Riet ùnder de Tüüffi ùmeglueget ùnd au wȕrkli emool e Schlange gsee verschwìnde. Die sìnd nȁmli schüüch, ùnd scho bì de chliinschten Erschȕtterig vo der Umgȁbig nȁmeds de Fìnkeschtrììch.
Es hȁt aber no bìs vor öppe 30 Jooren ìm «Marchschtȁi» ùf em Holzlaagerplatz vo de Korperazioon Oberholz di zwȁiti Aard iihȁimischi Schlange ggëë, wo scho echli weniger harmloos ìscht: Chrüüzottere ghööred zwoor zù de Gìftschlange, ìch kȁnen aber niemert, won jee von ȁinere bbìsse worden ìscht, wìll au die, wȁnn si nȕd ìd Ȁngi trìben oder gaar trampet wììrt, bìme Zȁmetrȁffe fascht luutlos verschwìndt ùnd esoo sìcher niemert mues Angscht ha devoor. Die zwȁiti Aart ìscht aber lȁbedgìbääred ùnd brìngt also völlig fërtigi Jùngi zùr Wȁlt, wo vo alem Aafang aa au scho ùf d Jagd vo Büütitiere gönd. Zeerscht sìnd das sìcher emool jùngi Lùùrch, Rosschöpf ùnd Ȁidȁchsli, schpȍȍter dȁnn Amphiibien ùnd Chliisüüger vo allnen Aarte.
D Chrüzottere bìvorzùgt aber ìmmer en möglichscht sùnige Platz, wo si sich eso rȁcht vo de Sùne chan uufwäärme loo. Si bruucht au wie di andere Viperenaarte zùm Verdauen en Huuffe Wäärmi ùnd chan esoo halbtagelang zȁmeggrolet a de Sùne lìggen ùnd ìscht sìcher wȁnn si dȁnn gschtöört wììrt nȕd ùngfȍȍrli. Mìr hȁnd verschìdni Gaartebsìtzer verzelt, das ì ìrne Komposchthüüffen ìmmer wìder jùngi Schlangen ùme sìnd, das wììrt sich aber ìmmer ùm Rìngelnattere handle, wìll di gìftig Aart jo kȁi Ȁier lȁit.
Zùr Ùnderschȁidig vo beednen Aarten ìsch emool d Zȁichnig ùnd d Farb ganz anderscht, aber ganz sìcheri Uuskùmft gìt s Aug, wo bì den ùngìftigen e rùndi oder ovaali Pupìle hȁt, bì de gìftige Viperenaarten aber ùs eme vertikale Schlìtz bìschtoot. Fȕr d Rìngelnattere sìnd aber e ganz ùntrüüglis Zȁiche di beede gȁlbliche Halbmöö hìnder em Oor.
Ich hoffe, das d Lüüt verschtȁndnisvoller mìt de Schlangen ùmgönd als daas ì der früenere Ziit gsii ìscht, wo mȁngs vo dene nȕtzliche Rȁptiil ërschlage woorden ìscht. Wo nȁmlich ì de Nȍȍchi vome Gaarte Rìngelnatteren ìres Wȁse triibed, wììrts sìcher nie e Muusploog gëë, wìll d Schlange mìt asige Chliisüüger chùùrze Prozȁss macht, ooni em Aapflanzeten ìm Ggrìngschte z schade.