Wo mer ìm Heuet no fascht alls vo Hand hȁt müese mache, hȁt mer öppe, wȁmmer dihȁime fërtig gsii ìscht, no bìn Noochbere ghùlffe. Bìm Schaaggeköbi oder bìm Roth ìm Geer ìscht dȁnn ìmmer no en Hoger z määje gsii. Esoo hani au emool mìt em Jakob Chȁller zȁmen ìm Maarchschtȁi obe ghùlffe. Au der Edwin Nȁgeli, wo sùscht öppe bìm Salvedor oder emen andere Chliiùndernȁmer ìm Tüüffbou gschaffet hȁt, ìscht dȁnn i ›s Schaaggen‹ am Heue gsii. Ëër hȁt no em Zmoorge müese de Rùcksack mìt em Znüünimoscht ìn Maarchschtȁi ue brìnge. De Chȁller ùnd iich hȁnd scho es rȁchts Schtùck gmääjet ghaa, wo de Nȁgeli mìt em Moscht aagrùckt ìscht. Jede hȁt es Glaas voll trùnke, dȁnn hȁt der Edwin gsȁit, ër tüeg de Moscht zùm Fìndlìng ad Chüeli ue. Mìr hȁnd is dȁnn gaar nȕd gachtet, eb de Nȁgeli em Woorbe seig. Eso noodisnoo hȁt sich bìn öis dȁnn de Hùnger bìmërkbaar gmacht. Wo de Mȁischter mìt em Znüüni aagrùckt ìscht, hȁmmer dȁnn sofort wele de Moscht holen am Schatte hìne. Aber – Oo jee! Bȁid Flȁsche sìnd näächzue lëër gsii, ùnd de Nȁgeli hȁt ìm Schatte vo der Ahore gschnaarchlet. «Ëër heig geschter ȁis z vìll ghaa ùnd hȕt em Moorge en Hȁidetùùrscht!» Ase hȁmmer halt ì s Chuenze Wolfsgrueb obe ›Luuterbacher‹ gholt ùnd sìnd esoo eerscht no frìscher bblìbe bì der Aarbet.
[ 25 ]