Mach doch en Haag drùmùme,
tȁnkt mȁngen ì dem Land.
Ëër hȁt si gaar nȕd bsùne
was das bìdüüte chann.
En Haag, wo niemert dùre mag,
ìscht no gschnȁll dȁnn gmacht.
Ganz sìcher schȕtzt di sonen Haag
vor mȁngem Oogimaach!
Wȁnn aber niemert zue der chùnt,
wììrscht ȁinsaam ùnd au ȁige,
seenscht di vìlìcht mȁngi Schtùnd
ùnd bliibscht halt doch elȁige.
Wȁnnt nȕd echli etgȁge gooscht.
usen ùs de Muure,
nȕd Hëërz ùnd Tȕȕren offe looscht,
wììrscht glii emool versuure!