Wȁnn i abeluegen ùs der Hööchi
dùr e ruhigs Waldtaal uus,
Schatten ìscht no ì de Nȍȍchi
ùnd wiit ȁne glȁnzt es Huus.
Muesch nȕd nȍȍcher ane luege,
mërksch, das es e Chìlen ìscht.
Chascht mer lang ùnd wiit go sueche,
bìs no en Flȁck Wȁlt schööner ìscht.
S ìscht so schöön vo doo uus z gsee,
wie Fìschetaal wiit ùne liit
ùnd es ìsch mer, nienet mee
gschpüürsch wie doo vergangeni Ziit.
Dez. 49