Ì de Driissger Joor ìscht de Frìdrich Elmer ùf de Chüewȁid als Fabrìkant au veranwortli gsii fȕr d Fabrìkchrankekasse. Jetz ìscht schiints emool eme Samschtig, schpoot am Oobig, ìm alte Choschthuus es Oogfell passiert. Zwee alt Mane, wo zȁme gwont hȁnd, müend ȁis oder zwȁi zvìll trùnke haa, ùnd em Rìckli ìsches iifaam gchrööpelig gsii, fȕr all Fȁll hȁt ëër ùfs Taburettli nȁbet em Bett de Nachthafen anegschtellt. Es muen ȁine vo sȁbene schöön gmoolete‚ wo’s di sȁb Ziit ggëë hȁt, gsii sii, mìt eme Schprùch druff. Doo hȁts dȁnn öppe ghȁisse: «Hier werden gesammelt von Mann und Frau, Liebesgaben für den Ackerbau». Item, de Rìckli hȁt’s gaar nȕd rȁcht ghaa, ùnd glii emool ìsch em gsii, ëër mües si ȕbergëë. Won er zùm Bett uus schtiigt, ìsch em eso alls zrìngelùmggange, das er s Ȕbergwìcht ȕberchoo hȁt ùnd Chopf voraa ìn Hafen iegschossen ìsch. Ëër hȁt dȁnn siini oogwonti Chopfbìdeckig welen abtue, aber das Nachtgschììr hȁt wie aaggossen a sim Nȁggel ghebet. Au siin Huusnoochber hȁt do nüüt uusgrìchtet. Esoo hȁt halt d Noochberi em Chef vo der Chrankekassen aaglütet: «Es ìscht ùf der Chüewȁid es Oogfell passiert!» De Hërr Frìdrich ìsch mìt groosse Schrìtten ìd Chüewȁid ue choo ùnd hȁt sich gwùnderet, was ȁchter au passiert seig? De Rìckli ìscht wien es Hüüffeli Eelȁnd ùf em Bettrand ghocket, wo de Hërr Frìdrich iitroffen ìscht. Aber au z drìtten ìsch doo nüüt uuszrìchte gsii. Wie aagwachse hȁt dë Hafen em ùnderzwȕschet au no verschwùllne Chopf ghebet. Doo heb de Hërr Frìdrich bìfole: «Brìnged en Hammer!» Mit ȁim chliine Schlag sei dȁnn de Wisel vo siiner Chopfbìdeckig bìfreit woorde. Wȁnn ì schpȍȍtere Joore jee emool s Gschprȍȍch ùf das Oogfell choo ìsch, hȁts de Fabrìkant Elmer grad gschȕttlet vor Lache.