Oder: ›Vom Winde verweht‹
De Vatter hȁt amel verzelt, ìn zwȁnzger Joore heb de Blìtz ì der Ghȁischtwȁid ùnen en Ȁiche zȁmegschlage. Es seiged dervoo ì der ganze Wìsen ùme verschplìttereti Holzmöcke glȁȁge. Mìtti Sȁchzger Joor hȁt dȁnn ame hȁissen Augschtesùndig, z Wald ùne ìscht grad Waldfȁscht ìm Nordholz gsii, en Gwaltsblìtz ìd Ȁiche nȁbet em ùndere Biilihuus iigschlage, ìscht ùf s Blȁȁchtach ȕberegschprùngen ùnd hȁt alles wien e Fakle verbrȁne loo. Kȁis Biili hȁt ȕberlȁbt, ùnd au d Ȁiche hat mer müesen ùmtue. Ìm ›Blìtzeggli‹ ùne hȁt dȁnn föif Joor schpȍȍter de Röbi Hueber, Mìlchhȁndler vo Zȕri, siis Woonmobil ùf di alte Fùndamȁnt gschtelt. Ì dem ›Blìtzeggli‹ ùne hȁmmer ì de folgede Joore mȁngs gmüetlis Schtȕndli verbroocht, öppenemool gjasset oder au sùscht en lùschtigen Oobig ghaa.
Jetz hȁts aber ìm Oberholz ȁnen e ganzi Rȁȁjen äändlichi Wȁge ggëë, ùnd si sìnd zùm Tȁil jetz no deet. Item öisere Walder ›Gȕleschmöcker‹ hȁt emool ìm Oberholz müese muule wȁg em Abwasser vo de vìle Woonwȁge. D Grȁnze Rosa ìscht drùfabe mìt em an Egge hìndere, hȁt ìd Ghȁischtwȁid ȕbere zȁiget ùnd gmȁint: «Lueg zeerscht emool ùf diinere Site, dȁnn chascht dȁnn wìder choo!» Glii drùfabe hȁt de Röbi Hueber vom Kanton Zȕri en Wȁgwiisigsbìfeel ȕberchoo. Au de Rekùrs bìm Regierigsroot hȁt nùr groossi Chöschte ggëë, mer ìscht bìm Entschȁid bblìbe.
Jetzt hȁmmer aber sȁb Joor en truurig nasse Hërbscht ghaa, ùnd s ìscht ìmmer schwìriger woorde, dë fascht drei Tone schwëëri Waagen ìs Geer hìndere z brìnge. Öppen am zwȁitletschte Taag hȁmmer dȁnn en Allraadtraktoor aagschtelt ùnd öisere Deutz no voorane ghȁnkt. Zwoor hȁts scho rȁchti Gleus ggëë, aber no Öppe zwoo Schtùnd ìscht de ›Blìtzeggliwaagen‹ a der Schtrooss gȁge d Geerschüür ȕbere gschtande ùnd deert mìt vìlne Balkeschtùck fachgrȁcht ùnderschtelt, das er sich joo nȕd tüeg verzie. Wo de Waage rìchtig gschtanden ìscht, hȁt de Röbi ùs eme groosse Kartong es Plakaat gmacht. ›Zu verkaufen‹, ùnd d Telifoonnùmere vo Zȕri drùff. Jetzt hȁts aber ìm Dezȁmber ì der Nacht emool en grüüslige Schtùrm ggëë, mìt Bööe won ìm Sani ùsse sogaar de Wìndmȁsser demoliert hȁnd. S schwëër Woonmobiil ìscht ab de Tötze glùpft, ȕbercheert ùnd ùf di ander Siite vo de Schtrooss grüert woorde, debei ìscht s Faargschtell looschoo ùnd mìt Wùcht drùfanetȁtscht. En Tȁil vom Woonruum ìscht iitrùckt ùnd demoliert woorde. De Röbi ìscht dȁnn de Schade cho gschauen ùnd hȁt schnȁll gmërkt, as doo nȕme vìll z retten ìscht. Druuf hȁt ëër s Plakaat ùmgcheert ùnd nöi [ 50 ] aagschrìbe. Di vìle Wanderer, won em Sùndig verbiigloffe sìnd, hȁnd dȁnn s Gaudi ghaa droob. Doo ìscht nȁmli jetzt gschtande: ›Vom Winde verweht!‹
[ 51 ]