Eso ùm d Sùmmerfërie ùmen ìsch mer amel ìd Hȁidelbeeri ggange. Ìd Reuffewȁid hìndere, ìn en Kaalschlaagblȁtz, wo früener den Oberhölzler ghöört heb, jetz aber zùr Pooalp. Oder dȁnn ad Geerhalden ùnd ad Söihalden ue. Au ȕber de Wȁltscheberg ȕbere hȁts Joor mìt schööne Beeri ggëë, wìll mer au deet zìmli kaalgholzet ghaa hȁt. Ì beschter Erìnnerig bblìben ìsch mer s Beerisuechen ì der Reuffewȁid hìne, das ìscht vom Pootȁȁli uus lìnggs hìndere, Rìchtig mìttleri Schwȁmi, en Kaalschlaag, wo mer gmacht hȁt, won d Schüür ì der Alp ùne bboue woorden ìscht. Mer hȁt dȁnn nù s Noodleholz usegnoo ùnd Bueche ùnd Ahoren als Ȕberschtȁnder schtoo loo. Es ìscht ame hȁissen Augschtetaag gsii, ùnd d Tante Roosa vo Wallisellen ìsch fȕr e Wùche bejnis zùm Hȁlffe. Es hȁt en Huuffe riiffi Beeri, ùnd mer hȁt scho öppen en Mùmpfel chönen ìs ȁige Chrȁttli schoppe. Me hȁts au de Müüleren aagsee, rùndùme bloo. Mìr hȁnd is gaar nȕd gachtet, das ȕber de Schwarzebërg use Wȁtterwùlchen uufzoge sìnd, bìs es ùf ȁimool eso ȁige tìmmer woorden ìscht, und’s dùrs Goldige hìndere hȁt aafoo tùndere. Doo, zmool en Blìtz ùnd en Chlapf, ùnd z oberscht ìm Beeriblȁtz hȁts ùf halber Hööchi e Buech ȁifach abtȁtscht ùnd de Grotze nȁȁbetaben as Poort ane grüert. We s Biisiwȁtter hȁsch niemert me gsee ùf de Reuffewȁid, jedes ìsch wȁidli em Tȁȁli zue grȁnnt ùnd hȁt deet ìm Uufwachs ìnen e weniger gfȍȍrlis Plȁtzli gsuecht. Sìd sȁbem Taag hani nȕmen a di alti Volkswiisheit gglaubt: «Von den Eichen musst du weichen – die Buchen kannst du suchen!» S Beerisueche ì der Reuffewȁid hȁt öppis anders gleert. Was hȁt mer jetz aber gmacht mìt de gsuechte Beeri? Zeerscht emool hȁts grad ase frìsch en zȕmpftige Trìbel ggëë zùm Znacht. Das ìscht chalti Mìlch, Haberflocken oder Grȕtz ùnd vìll Beeri drìnn. Dȁnn hȁt mer Hȁidelbeerihùng gchochet ùnd ìmmer au en Tȁil devoo ùf em Chouschbank teeret. Hȁidelbeeri sìnd sìd alte Ziiten ì der Volksmediziin bbruucht woorde gȁge s Abwiiche (Dùrchfall), hauptsȁchli bìn Chìnde. Esoo ìscht zum Tȁil s ganz Pflȁnzli samt de Beeri teeret woorde, was no di besser Wȕrkig ggëë hȁt. Lȁider sìnd noodisnoo di früenere Beeriplȁtz zuegwachse, ùnd mìt Määjen ùnd Dȕngere hȁt mer au a de Geerhalde d Hȁidelbeeri verdrȁngt. Esoo wäärs hȕt nȕme mögli, ì öisere Geged Chessel voll Beeri z sueche. Au hȁnd vìll Lüüt nȕmen e gliichi Bìzieig zù der Natuur ùnd dermìt au nȕme mìt den alte Huusmìtteli, wo mer mìt Chrüütli, Beeri ùnd chalten ùnd hȁisse Ùmschlääg vìli Ȕbel ùnd Brȁschten uuskuriert hȁt.
[ 50 ]