Doben ùf de Wìnde
hȁts alti Büecher ghaa
ùnd Heftli, vole Bìlder,
won ich als chliine Maa
mich lang ha chöne wiile
mit Lȁse ùnd mìt Gschaue.
Mȁngi alti Ziile
hȁni deet useghaue.
Ganz versùnke bìni gsii,
ì den alte Sache.
Das ales ìscht zwoor lang verbii,
tuet gliich no z schaffe mache,
und chùnt mer ìmmer wìder
hȕt no mȁngmool z Sìnn,
und glaubed – ich hȁn sìder
druus zoge mȁnge Gwȕnn!
[ 7 ]