Es wìrbled d Flocke ame trüebe Taag. I mag nȕd froolocke, verlüür au kȁi Chlaag. Min gwonte Wȁȁg liit tüüf ùndrem Schnee. Vom chliine Schtȁȁg ìscht nüüt me z gsee. Nüüt Schöners tüechts mi i der Wìntersziit z gëë als wȁnn’s s Tȁȁli ii ȁim de Wȁȁg wott nëë. Wȁmmer rìchtig muen watte Ùnd sueche de Pfaad....