Ich tȁnke zrùgg ùm langi Ziit, wie fridli ìscht der Oobig gsii, wȁnn der no em Oobigglüt d Nacht choo ìscht s Tȁȁli ii. Mer hȁt kȁis Gschtrȕtt bìm Tìmmeren ùnd Tunkle ghaa, nȕd so wie hȕt, ach, tȁnked draa! S ìscht moorn ganz sìcher au no Taag, d Ziit lauft der nȕd dervoo. Wo alles...