Wȁnn’s em Oobig schtìlen ìscht d Nacht ùmfanget s Taal. Au a der Hööchi noo ërlìscht de letschti Sùneschtraal. Dȁnn bìni gern no s Fȁld deruus ganz elȁige ggloffe, wȁnn d Rue sich sȁnkt ùf Schüür ùnd Huus ùnd niemert hȁscht me troffe. Wȁnn’t elȁi chasch noowesìne a d Ziit wo lang vergange, s Aadȁnke gschpüürscht doo ganz tüüf...