Mir hȁnd kȁin rȁchte Winter ghaa, doch jetzt schneits tüüf ìs Taal! Gschùld ìscht sìcher niemert draa, ùnd mer hȁt kȁi andri Waal! Als ales ȁifach ase nëë, wies ȁischter chùnt ùnd goot. En hööchere hȁt’s halt andersch gsee! Wȁnn’s au niemert soo verschtoot! So goots halt öppen ùf dëre Wȁlt, de Mȁntsch vermȁint sich...