Rùndùmm ìm Doorf de Flìder blüet ùnd schmöckt so hërrli süess, gìt der Freud ì Hërz ùnd Gmüet wo lang aahalte müesst. De Wald ìscht grüen scho zoberscht ue de Sùmmer mȍcht bald choo. Lass diini Soorgen jetzt ì Rue, vergȁssen und vergoo! Lass d Helli au ìd Schtùben ie a dem hȁitre Taag. Ali...