Ich hȁn ì beedne Regrutteschuele won ich gmacht hȁn, en Kolleeg ùnd dȁnn en Regrutt ghaa, won als Verdìngbueben uufgwachse sìnd. Aber dȁnn au schpȍȍter wìder ì de drìtte Kùmpenii 27 en Soldaat ghaa wo das Schìcksal tȁilt hȁt.
Dëë wo mìt mììr zȁme d Schuel z Andermatt gmacht hȁt, ìscht ganz en aarme gsii, ùnd ich hȁ mi bhüetet, das es eso öppis ȕberhaupt ìm zwȁnzgeschte Joorhùndert no ggëë hȁt. Bìm Iirucken ìscht ëër weder ìm Bsìtz vo de voorgschrìbne chùùrzen Ùnderhose no vo wùlige Söcke gsii. Doo dervoo hȁt de Säumer Riise scho gaar kȁi Aanig ghaa. Bìn ìmm hȁts nù Fuesslȕmpe ggëë, vo Ùnderhose kȁi Reed. Ich hȁn mich dȁnn mìt ìmm gfreut, won ëër vo de Schwöschtere vo öiserne Korperȁȁl handgglìsmeti Söcken ȕberchoo hȁt. D Trääne sìnd em ȕber d Baggen abeggrùne, ùnd sȁȁge hȁt er grad gaar nüüt me chöne. Ìnn hȁn ich dȁnn totaal ùs den Auge verloore, wo di ȁint Helfti vo öisere Säumerkùmpenii no de nüün eerschte Wùche zù de Sappöör z Brùgg ùne verlȁit woorden ìscht.
Bìm Abverdienen ìscht dȁnn wìder en Verdìngbueb ùs em Berner Oberland derbii gsii, nùr hȁt de sȁb ȁigetli wenig vo siim Lȁȁbe verzelt ùnd ìscht au guet uusggrȕschtet mìt Ùnderwösch ùnd Hȁmper iiggrùckt, ùnd ìscht au en Absolvȁnt vo de Landwìrtschaftliche Wìnterschuel gsii. Ase müesst ich ȁigetli aanëë, das es ìmm chuum ase schlȁcht ggangen ìscht ì siner Jugedziit.
Dëë won ich dȁnn aber ìm WK kȁneggleert hȁn, hȁt ȁigetlich vo sinere Pflȁgfamilie nùr Guets verzelt. Es hȁt’s aber welle, das sini Pflȁgschwöschter d Frau vo ȁim vo öiserne Zùgfüerer gsii ìscht, ùnd au dëë hȁt mìr gsȁit, das de Fankhuuser ganz en tȕchtige Chnȁcht gsii seig ùnd jetzt en guete Schtroossen- ùnd Bacharbȁiter bì sinere Woongmȁind.
Esoo ìscht ȁigetli der eerschti wo’s am bööseschte ghaa hȁt ì sinere Juged dëë gsii wo mich au nach Jooren ìmmer wìder öppe bìschȁftiget hȁt. Bsùnderbaar aber dȁnn wȁnn e Mìsshandlig vo Chìnd oder Jugedliche ruechbaar woorden ìscht, hȁt mi der ehemoolig Kameraad, de Säumer Riisen ȕber lengeri Ziit chöne lo an es gschees Ùrȁcht ërìnnere, wo mer dùr ali Ziit dùre nȕd ùs de Sìne choo ìscht, won aber nùr en anderi Gmȁinds- ùnd Soziaalpolitik hetti chöne zùm Verschwìnde brìnge. Wìll eso aarmi Chìnd ì de Gmȁinde dem zuegschproche woorde sìnd, wo de wenigscht Gȁlt verlangt hȁt, hȁts chuum andersch chönen usechoo, als das mer’s dȁnn halt öppe bìs fascht ùfs Bluet uusbbütet hȁt, ùnd daas mȁngsmool ȁben au ì sogìnannt chrìschtlige Famìlie.
Die Ziite sìnd zwoor verbii, aber ìmmer wìder ghöört mer au hȕt no vo ooggrȁchter Bìhandlig. Wȁmmer aber de Sach gnäuer noowegieng, wäärs chuum me ase schlìmm wie ì de ›gueten alte Ziit‹!