Em 4. Mȁi 1880 hȁt de Gottfrììd Hotz, won a der Frìdhoofschtrooss ùnen e Metzgerei bìtrìbe hȁt, vom Schang Chrauer, Gërber ì der Wìndegg, oder wie mer doozmool gsȁit hȁt «ìm Bööl», ìm Höömel e zìmli groosses Schtùck Land gchauft. De Chrauer ìscht schiints ì Gȁltnööte gsii ùnd hȁt de Metzgere di roohe Hüüt nȕme chöne zaale. Das Land ìscht vome Schtùck oben a s Oberholzers Laden ìm ùndere Höömel, bìs a s Hesse Hȁiche Hȁimen ìm obere Höömel ggange. Am Waldrand hìnen ìscht e Schüür mìt eme Schtall fȕr öppen acht Schtùck Vee dezueghöörig gsii, won deet hȕt no zù der nöien berbouig Sùnebërg ghöört. 1901/2 ìscht dȁnn vom Gottfrììd Hotz z oberscht ì siim Land es Hotel bboue woorde. S freischtehend Wonhuus seig no öppe drüü Joor elter. Iiweijig ìscht am 16. Määrzen ìm 1903 gsii, ùnd de Soon Emil Hotz heb das Huus wääred sȁchs Joor gfüert. Dȁnn hȁt de Vatter woll oder ȕbel no zwȁi Joor wiiters gwììrtet. Ùs wesse Grȕnde dȁnn ìmmer, ìscht s Hotel Sùnebërg am 27. Aprìle 1911 ad Lùngehȁilaaschtalt Wald ùnd Clavadel chäuffli abtrȁtte woorde. Di ledig Schwöschter vo de Metzgeren ùnd em Mooler Hotz schriibt ìn ìrnen Erìnnerige vome Chauffpriis vo 50'000 Franke. Esoo ìscht dȁnn ùf em Sùnebërg, nȁbet em groosse Huus ùs de Chegelbaan e Lìgihalle gmacht woorde, ùnd s ehemoolig Hotel ìscht als Erholigshuus fȕr Lùngechranki bìtrìbe woorde. De Huuschnȁcht vom Sùnebërg hȁt dȁnn au ì de schpȍȍtere Joore fȕr de Sani-Puurebìtrììb Rìnder gfueteret ùnd ìm Wìnter mìt emen Ochs s ganz Höömel-Gìbiet mìt de gääche Wȁȁge pfaadet. Dezueane ìscht vo ìmm au en wackere Gmüesblȁtz bìtreut woorde. Ich mag mi erìnnere, das de Hüebligmìschtchoor ìm Vierevierzgi oder Föifevierzgi ìm Sùnebërg de Paziȁntìnen es Theaaterschtùck vom Chaschper Freuler uufgfüert hȁt. Es ìscht doozmool e Schauschpìleri vo Zȕri do oben ì der Kuur gsii ùnd hȁt sich ob öis ›Lȁieschpìlere’ hëërzli gfreut. Mìt em Rȕckgang vo de Tuberkuloosen ìscht dȁnn das Huus als ›Sani’ voorig woorde, ùnd ùm Ȁndi Zwȁite Wȁltchrieg hȁt mer das Huus as schwizerisch Aarbȁiterhìlfswërch verchauft. Fȕrderhii hȁnd do oben elteri Flȕchtling ùs mȁischt öschtlige Lȁnderen e Zueflùcht gfùnde. Di letschte von ene sìnd dȁnn no ì der Alterssidlig SWEA ùnderechoo. Sìderhëër sìnd ùf em Sùnebërg Büro vom Höörbìhìnderete-Verband iigrìchtet woorde. Dem gliiche Zwȁck dienet au, no emen Umbou, di alti Lìgihale, ùnd di zueghöörig Wìsen ìscht ìn letschte Joore ìm Bourȁcht zùn ere Woonsidlig woorde. Z danke hetti a dëre Schtell de Groschìnd vom Erbouer vom Sùnebërg, wo mer hȁnd chöne Joorzaale vo demm a de schönschte Schtell vom [ 12 ] Walderdoorf bìfìndlige Huus mìt siine ›glaubsȁgelete‹ Balkön vermìttlen ùnd esoo eme wiitere Chrȁis Lüüt es Bìld vo de Vergangehȁit gëë.
[ 13 ]