«Spritze 7 zur Abfahrt bereit machen!» Esoo hȁts amel no gchìde, wȁnn d Hüeblifüürweer ìn Driissger Joore, vor d Hydrantenaalag vo de Wasserversorgig ìm 39i ìn Bitriib choo ìscht, hȁt müesen uusrùcke. Die Schprȕtzen ìscht fȕr acht Maa Pùmpmannschaft bboue gsii ùnd ìsch vo zwȁi Ross oder au zwee Ochse zoge woorde, fȕr en Üebig vìll Mool au vo de Mannschaft. Ùf eme wäärschaften isebìreufte Waagen ìscht di ȁigetlich Pùmpen uufbboue, mìt eme möschige Wìndchessel, won de Schprȕtzescheff Sepp Kùschter ìm Erli ìmmer mìt ›Sigolin‹ ùf Hoochglanz poliert hȁt. Zu dëre Schprȕtze hȁt dȁnn au en Schluuchwaage mìt öppe 200 Meter Hanfschluuch ghöört, wo mer bìm Uusrucke mìt Bìschpannig ìmmer hìne a d Schprȕtzen aneghȁnkt hat. Ich hȁn als Föiftklȁssler emool tȍȍrffen enere Hüebli Füürweerüebig zueluege. Brandobjȁkt ìscht ›d Hanseerete‹, wo doo no s Gërbers gwont hȁnd, gsii. Wasserbìzùgsoort, de Füürweijer ùnderhalb de Sȁnnhȕtte. Wìll grad drei ›Nöiji‹ debii gsii sìnd, hȁt de Tüüffi Wagner als Kùmidant vor em Schprȕtzehuus zeerscht d Handhabig vo der Schprȕtzen erchläärt. Dȁnn ìsches loosggange, ooni Bìschpanig – d Mannschaft hȁt sȁlber am Tiechsel ùnd a de Sȁili zoge, der ander Tȁil hȁt ùf de Siite ùnd hìne ghùlffe schtoosse. Esoo ìsch mer ì ›s Taavete‹ hìndere gfaaren ùnd deet zwȕschet Schüür ùnd Schopf abe zùm Füürweijer. Doo hȁts ghȁissen abphacke – Sejerlȁitig erschtele, ùnd vor alem d Schprȕtzen ìn e möglichscht horizontaali Laag uufschtele, wìll dȁnn au d Vȁntiil am beschte gfùnkzioniert hȁnd. Di tìcke, mìt Kokosschnuer ùmwùndne Schlüüch sìnd an Sejer anegschruubet woorde ùnd dȁnn mìt em Huuthammer fescht aagschlaage, das joo kȁi Lùft me inechömm. Dȁnn ìscht vom Schprȕtzescheff s Komando choo: «Suuglȁitig aaschlüüsse!», d Mannschaft hȁt d Lȁitig schöön graad an Schtùtzen anetrȁit ùnd ȁis, zwȁi ìsch die aagschlosse woorde, aber au doo wìder fescht mìt em Huuthammer aagschlage. Ì de Zwȕscheziit ìsch d Schluuchmannschaft ìd ›Hanseereten‹ ue gfaare, de Chef hȁt d Roorfüererschtelig bìkannt ggëë ùnd anderhalbe Schluuch Resërven uuslegge loo. Dȁnn ìsch de Wasserbìzùùgsort bìkannt ggëë woorde, ùnd ìm Laufschritt ìsches ȕber s Sìgners Wȁid ìn Füürweijer abe ggange, deet hȁt zȁȁ Meeter vor de Schprȕtze de Paul Wȁlti grüefft «Schlauch ausgelegt!», dȁnn ìsch mìt eme Resërveschluuch vo de Schprȕtzen abe verlängeret woorde, ùnd d Lȁitig ad Schprȕtzen aagschlosse. [ 60 ] De Schluuchwart hȁt si as Aazie vo allne Schlössere gmacht, bìm Ewägggoo hȁt ëër no grüefft «Schprȕtze sibe Wasser!». Jetz hȁt de Schprȕtzechef s Komando «Erschti Mannschaft ad Schprȕtze!» ggëë, die acht Mane hȁnd d Schwìrre phackt ùnd ìm Takt, wie de Scheff aaggëë hȁt, ȁimool vorne, ȁimool hìne bìs an Aaschlag abetrùckt. Zeerscht hȁts nȕd welle groote mìt em Aasuuge; mer hȁt der ›Ablass‹ vergȁsse zueztue. Dȁnn ìscht aber s Wasser choo, ùnd ich hȁn gfùnde, die Schlüüch rȕnned jo. Das die zeerscht müend verschwele, ìsch schiints ìmmer esoo. D Pùmpmannschaft ìscht scho ìs Schwìtze choo, bìs s Wasser nù halbwȁgs d Lȁitig gfȕllt ghaa hȁt. I ha schpȍȍter mȁngmool tȁnkt, was mer ȁ ìme trochne Sùmmer gmacht hetti, wȁnn’s ìm Fȁlmis oder gar ì der Schtȁiwȁid ùsse bbrȁnnt hett. Ìm Hüebli wäärs grad no eso mögli gsii, bìme Schüürebrand no de letscht Reschten abzlösche. Deet aber, wo mer no zeerscht hȁt müese de Bach schtaue, wäärs fascht oomögli gsii, ȕberhaupt Wasser bìs ìs Schtraalroor fȕren ȕberzchoo. Wo dȁnn s choschtbaar Nass ȁntli bìm Roorfüerer aachoo ìscht, hȁts glii scho ghȁisse «Spritze 7 Halt!» Der Albert Waldvogel als Inschpäkter hȁt d Lüüt zù de Schprȕtze bìorderet zùmen Üebigsgschprääch. De Cluu vo der Üebig ìscht dȁnn bìm Rȕckzug Mache choo. Doo hȁt notüürli, mìt Uusnaam vo de drei ›Nöie‹, jede gwȕsst, was jetz chùnnt, ùnd ganz klaar hȁt mer ȁigetli scho ìm Vooruus demìt grȁchnet, das jetz de Joorgang 17 mües tauft sii. Der Otti Brȁndli, de wiffscht von ene, hȁts probiert, ùnd di andere zwee hȁnd em ghùlffe debii, zeerscht d Suuglȁitig uufmache. Zwee Schlääg mìt em Huuthammer, ùnd die drei sìnd tȁtschnass gsii. Au mìt em Uuftue vom zwȁite Roorschtùtzen ìsches nȕd besser ggange. Dȁnn hȁt si de Schprȕtzescheff verbaarmet ùnd hȁt d Sejerlȁine zogen ùnd mìt eme Hebel s Vȁntiil uufgmacht, das s Wasser wìder hȁt chönen ìn Wejer zrùgg lauffe. Nach em Versoorge vo der Schprȕtze hȁt jede Maa en Franke Sold ȕberchoo. Dȁnn ìscht d Mannschaft fascht vollzelig ìd Sȁnnhȕtte ›de Brand go lösche‹.
[61]