De Grosvatter ùnd de Vatter Pfȁnniger sìnd Schtìcker gsii. Ìm Huus nȁbet der Sȁnnhȕtten ìm Hüebli ìsch ìm Ërdgschooss hȕt no an groosse Fȁischteren aa z gsee, das doo e Handschtìckerei dihȁime gsii ìscht. Bìs zùm Eerschte Wȁltchrieg ìscht das Gwërb guet gloffe, dȁnn ìscht aber mee ùnd mee en ȁigetligi Kriisen uufchoo. Die Schtìcker müend aber langi Ziit guet verdienet gha haa, ùnd es hȁt ì öisere Gmȁind e ganzi Aazaal Handschtìcklokaal ggëë. D Frau Fùchs mag si guet bsìnne, wie die Schtìcker ùnderenand au vìll vercheert hȁnd. Esoo d Famìlie Pfȁnniger ìm Hüebli mìt ìrne Verwandte, s Schtìcker Mȕllers ìm ›Frȕndshoof‹ ìm Hìttebërg ȁne. Die hebid en Papigȁi ghaa, wo de lieb lang Taag em Schnȍre gsii seig. S Fridi sei ìmmer gërn deet use z Bsuech ggange, scho wȁg dem chùùrzwiilige Vogel, won ȁim ales noowegsȁit heb. Notüürli hebeds au ìmmer d Schtìcker chùùrzwiilig ghaa ùnder enand, ùnd es seig derbii wacker gfachsìmplet woorde. Esoo wien ì der Oo ùnd ìm Hìttebërg, sìnd ì öisere Gmȁind no a mȁngem Oort Handschtìckmaschine ìm Bìtrììb gsii. Ì der Hüebliwacht au bì s Zanggers ìm Erli, wo zù dem Zwȁck as alti Woonhuus en ganze Schìld mìt hööchere Fȁischter bboue woorden ìscht. Dȁnn hȁts au ìm Hìttebërg nomool es Schtìcklokaal ghaa. Hȕt Huus Kùschter. Grad ì letschter Ziitt hȁni gsee ùnd bìschtäätiget ȕberchoo, das s ùsser Huus vo s Ramesbërgers z Diezike, deet gȁge d Kantonsgrȁnzen ȕbere, au es ȁxtraa fȕrs Schtìcke bbouets Huus ìscht. Gìnau gliich wie das lang, schmaal Gìbäu ì der Mettle z Gȕnschperg ȁne. Mer hȁt mìr vo alte Lüüte gsȁit, die Schtìcker hebed amel guet verdienet ùnd seiged entschprȁched gueti Chùnde bìn Metzgere gsii, wìll’s sich wȁgerli mee hebed chöne lȁischten als en gwöndliche Schpìnner oder Wȁber ìn Fabrìken ìm Doorf. Wo dȁnn d Schtìckereikriise ìn Zwȁnzger Joore choo ìscht, hȁnds aber au entschprȁched ìri Aaschprȕch müese zrùggschtecke. Wër dȁnn en Aarbet gfùnde hȁt, ìscht no guet draa gsii. Es ìscht joo di sȁbe Joor ȕberall ekȁi, oder zwenig Aarbet ùmegsii, ùnd vìli, won voranen e guets Uuschoo ghaa hȁnd, sìnd zwùnge woorde, sich dùr Nootschtandsaarbeten ùf em Bou ùnd Äändlichem ȁinigermaassen ȕber Wasser z haa. Miini Eltere hȁnd amel verzelt‚ es seig mȁngere Schtìckerfamìlie schwëërgfale, sich de nöie Gìgȁbehȁiten aazpasse. Bsùnderbaar ȁigetli wȁg em Ùmschtand, das z allermȁischt di ganz Famìli ì dem Gwëërb zȁmegschaffet hȁt. De Vatter hȁt gschtìckt, d Chìnde hȁnd em gfȁdlet ùnd siini Frau hȁt noowegschtìckt. Daas ìscht e gnaui Aarbet, won all ùssgloone Schtìch vo de Maschine mìt em Pantegraaf [ 33 ] ergȁnzt hȁt.
Mìt de gröössere Mobilitäät vùn Lüüte, aber au vo Waare, wo mìt der Erfìndig vom Tampfschìff ùnd no mee dȁnn von Chraftfaarzüügen ùf der Schtrooss choo ìscht, hȁts e wȁltwiiti Verchnȕpfig vo der Wììrtschaft ggëë. Esoo ìsches z verschtoo, das es en ìmmer schnȁllere Wȁchsel vo de Mooden ùnd den Aaschprȕch a die, wo dervoo abhȁngig ìres Broot verdiened, choo ìscht. Lang sìnd au Schtìckereie fȕr Chlȁider nȕd Moode gsii. Dȁnn aber hȁt sich bald die fernöschtlich Konkurȁnz de Sach aagnoo. Ich bsìnn mi, das i z Trogen ùsse grad nȁbet em Peschtalozzidoorf en alte Laupner Schtìcker kȁnegleert hȁ, wo dȁnn ùms Ȁnd vùn Vierzgerjoor no fȕr de Schtoffel z Sanggalle Naastüechli, besser gsȁit ›Fazzeneetli’ gschtìckt hȁt. Ì ȁim Aarbetsgang sìnd e ganzes Gschaar Tüechli an ȁim Egge mìt schööne Bluememotiiv gschtìckt woorde. D Chaarte fȕr de Pantegraaf ùnd de Schtoff sìnd vo de Fìrma zueglìferet woorde, ùnd es sìnd mee als es Totz verschìdni Motiv gmacht woorde.
[ 34 ]