Sìd 1912 ìscht de Töössschtock ùnd en Tȁil vo der Schȁidegg Jagdschoongìbiet. Mer hȁt dȁnn a hööcherer Schtell gmȁint, mer chöni doo au de Schtȁibock hȁimisch machen ùnd e Mùrmeltierkolonii grȕnde. Zwoor hȁt mer nȕd der Alpeschtȁibock uusgsetzt, doo hìnen ìscht dë ùf Sardiinien ùnd ùf der Pyrenääehalbìnsle bìhäimateti Mufflon freigloo woorde. Die hȁnd sich aafȁngli guet iiglȁbt ùnd sich au vermeert. D Mùngge hìngȁge seiged scho ìm erschte Joor ì Rìchtig Churfììrschte verrȁist. Woorschììndli seigs ene doo z wenig schtȁinig gsii zùm sìcheri Lȍcher ìn Bode grabe. Au Gȁmse hȁt d Foorschtverwaltig ìs Schoongìbiet iigsetzt. Di sȁbe hȁnd sich glii zùn ere rȁchte Gschaar vermeert, ùnd es hȁt bì öis au vìll di schwëërere Tier ggëë als ìn Alpe, wo’s vìll e kargers Fueter fìnded. Lȁider sìnd dȁnn d Mufflon ìn uusnaams schtrȁnge Wìntere 1929 und 1931 bìs zùm letschte Tier iiggange. De letschti Bock wo ȕberlȁbt ghaa hȁt, ìscht vo de Fȕchse bì tüüffem, schwëërem Schnee ìm Nöiwȁȁg hìne grìsse woorde.
Ich wùùrd glaube, wȁnn das Experimȁnt 40 Joor schpȍȍter gmacht woorde wäär, hettid mìr jetzt a Töössschtock ùnd Wȁltschebëërg e mùnteri Schtȁibockkolonii. Zwoor ìsches vìlìcht guet, wie’s usechoo ìscht! Das hetti jo e rȁchti Verfeltschig vo der iihȁimische Tierwȁlt bìwȕrkt. Nù das öppen en prominȁnte Jeger doo bìn öis chan cho sini Troffääe schüüsse, ìsch eso en Aasidlig sìcher nȕd wërt!
Ich sȁlber han en allerȁinzigs Mool Mufflon gsee. Ame Sùndig Moorgen ìm Hesserous hìne, deert oben am Moomìlchgùbel, 50 Meter ob em Nöiwȁȁg, wo de Vatter ùnd min Götti mìt mììr ùf der Achsle deruufgchlȁderet sìnd go d Fraueschüeli luege, wo sȁb Joor uusnaams riich bblüet hȁnd. Ich bì doo bös verschrocke, wo drüü no nie gseeni Tier ȕber s hìnder Felseneggen ùnder Hesse zue abegschprùnge sìnd. De Götti hȁt mi bìruiget: «Die sìnd schüüch ùnd tüend sìcher niemertem öppis z lȁid.»
D Gȁmse sìnd rùnd ùms Schoongìbiet jagdbaars Wìld woorde, es tȍȍrfed aber nùr ȁinzelni ërlȁit wëërde. Ase hȁts ìmmer z vìll Tier ùme, wo der Uufwachs ìm Wald fascht verhìndered. Mer vergìsst ȁbe hȕtt mȁngisch, das de Mȁntsch scho sìd Uurzite zù öisere Natuur ghöört hȁt, ùnd dëë ìscht ìmmer Jeger gsii. Zȁme mìt Wolf, Lùchs ùnd Bäär hȁt ëër derfȕȕr gsoorget, das d Wìldpopulazioon ìm Gliichgwìcht bblìben ìscht.
No vor 40 Joore hȁts ìm Schoongìbiet hìnen Auerhȁȁn ùnd Bìrkhüener ghaa, lȁider ìsch mer aber sìd doo kȁis vo bȁide me z Gsìcht choo. Ase mues mer fascht aanëë, si seiged ȁndgȕltig ùs der Gȁged verschwùnde. Es sìnd ȁben au kȁi offni Wȁlder ùnd Kaalschlaagschtele me ùme, wo dene zwoo Vogelaarte bsùnders zuesȁged. Mer ghöört jetz, es setted ìm Töössuurwald di ȕberzelige Lùchs ùs em Bërnpiet aagsidlet wëërde. Sìcher ìsch öisers Gìbiet, wo jo ȕberall no bìwììrtschaftet wììrt, nȕd ideaal defȕȕr. Wìld wäär gnueg ùme, aber ȁben au e Gschaar Schȍȍff, wo der ȁint ùnd ander chönnti Lùchsfueter gëë.