Ich hȁn ì de beede Regrutteschuele won ich gmacht hȁn ȁigetli nie Hȁiwee ghaa. Hȁn aber doo derbii vo andere gmërkt, was Hȁiwee chan sii. Bsùnderbaar bìn e paar vo miine Regrutten ìsch das ziitewiis e ganz böösi Sach gsii, ùnd ich hȁ mer dȁnn mȁngsmool ȕberlȁit, wìsoo das grad d Bërgler ùs der Ìnnerschwiiz, Graubȕnden ùnd em Wallis ase böös ùnderem Hȁiwee glìtte hȁnd. Vìli vonene sìnd jo no nie ùs ìrne Tȁȁleren usechoo gsii, was aber ȁigetli bì mììr au zuetroffe hetti. Ich bsìnn mi aber no an en Iiruckigstaag, em 22. Määrzen ìm 1948i, wo mìr ìm Paanhof Lausanne föif jùngi Pùùrschte mìt Sȁnnechùtteli wie’s d Ìnnerschwiizer trȁȁged uufgfale sìnd. Mìt ìrne Rùckseck am Rùgge sìnds wie verjagti Hüener ùf em Perron ùmeghaglet ùnd hȁnd der Aaschlùsszùùg gsuecht, won aber eerscht bald e Schtùnd schpȍȍter Rìchtig Wallis gfaaren ìscht. Ich hȁ’s dȁnn bìruhiget ùnd mìtgnoo ìs Baanhoofbüffet zùm ene Pierli. Zȁme sìmmer dȁnn ùf Saint Maurice gfaare, ùnd ich hȁ’s demìt bì dene Natuurpùùrschten als Korpis scho ggùne ghaa ùnd hȁ dȁnn au zwee von ene fȕr 17 Wùchen ì miini Grùppen ȕberchoo. Der Ambros Marty hȁt mer aber a sȁbem Oobig gsȁit: «Hȕt bìn ich zùm zwȁite Mool Paan gfarre!» S’eerschti Mool seig an ere Schuelrȁis gsii ìs Bùndesarchiiv ùf Schwyz. Ùnd grad dëë Marty ìscht ȁine vo dene gsii, won s Hȁiwee bsùnderbaar schwëër trùckt hȁt. Öppenemool hȁt mi dë Kȁrli rìchtig verbaarmet. Ganzi Ȍȍbig lang hȁt er chöne vor em Schtallwachlokaal ùf de hööche Holzschtȁge hocken ùnd ùf di ander Siite vom Taal ì d Bëërg use luege. Derbii ìscht em mȁngi Träänen ȕber d Baggen abe grùne. Drùm hȁni dȁnn ìmmer öppe glueget, das ìnn en Kameraad ìd Soldaateschtùbe mìtgnoo hȁt.
Ìm Ìnnerschten eso rìchtig verschtande hȁn ich aber die Sach mìt em Hȁiwee eerscht mee als es Joor schpȍȍter, won i noch eme schwëëren Oofall mìt de Frääse drei Wùche lang ìm Walder Asyl Ziit ghaa hȁ, mìr ȕber di vergange Jugedziit, aber au ȕber d Zuekumft Gìdanke z mache. Doo ìscht nȁmli au bì mììr eso öppis wie Hȁiwee uufchoo und hȁt mer mȁnge Taag lang z schaffe gmacht. Das hȁt sich aber ganz ȁigenaartig dodrìnn uustrùckt, das ich zmool di ȁnger Hȁimet mìt anderen Augen aaglueget hȁn, ùnd das zùm die Gfüül verschaffen en groosse Block Papiir di bescht Hìlf woorden ìscht. Drùm hȁni au di sȁbe Vëërs, ùf Ziitigsmakulatuur vom ›Volksblatt vom Bachtel‹ gschrìbe, dùr ali Joor dùren ìn eren alte Schuelmappe ghüetet ùnd eerscht no em Iitrìtt ìs AHV-Alter wìder hìnefȕregholt.