Mer hȁt vom Giigerhoger gsȁit,
eer seig es choge Manndli gsii,
und Lùmpeschtȕckli hȁnd en gfreut.
Das ales ìscht zwoor lang vorbii,
und lȁbe tuet hȕt niemert mee,
won ìnn no liibhaft kȁnnt.
Es hȁt no vìli Gschìchte ggëë,
won ìnn bìnamset hȁnd.
Ëër seig en Vollbluetmusikant
ùf vìllne Tanzplȁtz gsii,
wiit usen ȕbers Oberland,
bis gȁge d Oschtschwiiz hii.
Mi Tante hȁt mer amel gsȁit,
vìllsitig seig siis Talȁnt gsii,
Siini alte Volkstȁnz, hȁt sii gmȁint,
die wëërded lang no sii.*
* Die sìnd vo schpȍȍtere Musikanten uufgschrìbe woorden und wëërded hȕt no gschpìlt.