(oder s Glȁnder draa)
Wo s nöi Schuelhuus ùf der Burg bboue woorden ìscht, hȁt mer vo s Oberholzers Vìlla ùnenue bìm Schlegel verbii e Schtȁȁgen ùs Granit gmacht. Glii hebis dȁnn ghȁisse, es seig e gfȍȍrlichi Sach, do ghööri doch es Glȁnder hëre. D Schuelpflȁȁg hebi aber kȁi Aaschtalte troffe, dem Ȕbelschtand abzhȁlffe. Jetz seig aber juschtemȁnt de Hërr Elmer vo de Chüewȁid ùf dëre Schtȁgen uusgschlìpft ùnd hebi sich weetoo debii. Jetz seigs aber nȕme lang ggangen ùnd de Hërter heig e feschts Iseglȁnder montiert. Ase hebed dȁnn au ìm Wìnter d Fabrìkler nȕd müesen en Umwȁȁg ùm de Chȁmirank ùme mache. Wäär nù e Wȁberi abegheit, hets woorschìndli ghȁisse: «Mer mues halt uufpasse!»