D Wȁiden ùnd d Fȁlder
sìnd teckt no mìt Schnee.
Er hanget no ìn Wȁldere,
sìcher wììrts nomol gëë.
Schööni Tȁȁg hȁmmer ghaa
mìt Uussicht ùf Bërg ùnd Taal.
Ich foo gwȕss nȕd mìt Chlagen aa
scho wärmt is de Sùneschtraal.
Tȁnke zrùgg all dene Joore
wo de Hornig au soo gsii ìscht.
Mer ùf em Schuelwȁȁg hȁt gfroore,
doozmool e lȁidi Gschìcht.
Doch tȁnk ich dȁnn amel,
no mȁngmool draa,
wȁnn öppert ìm Bammel
es Gjöömer hȁt ghaa
Ȕber di schlȁchti Ziit
ùnd was ȁim aafìcht:
Die wȕssed jo gaar nȕd
was nüüt haa ìscht.